een klein dorpje aan een nog kleiner weggetje

Wat gek hier joh, maar wel fijn. Voor het eerst sinds 15 jaar ben ik niet bij mijn baas Arie en toch voel ik me niet alleen, ik voel me weer jong en gezond en sterk! Ik wou dat ik mijn bazen een beetje kon helpen. Ze zijn zo verdrietig, ze missen mij. Normaal begon

Ik loop in de vroege ochtend, het is net licht, met mijn oude hond door het bos. Een klein stukje maar. Ik kijk maar weer ‘ns achterom, komt ie al? Nee, hij is nog aan het snuffelen. Zijn snuffelmachine is nog helemaal intact. De rest van zijn lijf niet meer helemaal. Eens moest ik hem

“En toen kwam de dag dat het risico om strak in de knop te blijven groter was dan om te bloeien” Ja joh, dat is ongeveer het thema van mijn leven. Dingen willen, verlangen, maar het eng vinden. Maar het tóch doen!!! Waar gaat dit over? Jarenlang, 10 tallen jaren lees ik al heel graag

Ik had eerst geschreven de moestuin. Maar wat is dat in vredesnaam voor een woord. Moes-tuin. Hoezo moes? Ik heb het opgezocht. Groente werd tot moes gekookt, zoiets. Bah! Groentuin dus maar. Maar hé, in het Frans heet het potager. Daar zit het woord soep in (potage). Daar betekent het dus: tot soep gekookte groente.

Vandaag kwam de Tour door het dichtsbijzijnde dorpje Montel de Gelat. En ik dacht, ach, laat ik ‘ns gaan kijken hoe dat er aan toegaat. Begrijp me goed, ik geef echt geen ene ruk om de Tour, ik kijk zowiezo nooit naar sport. En vroegâh wist ik nog wel ‘ns wie er mee deed, Joop

Tja, wat een mooie roos hè! Nadat alle rozen voor ons huis als het ware mishandeld zijn geweest vorig jaar tijdens het voegen van de voorgevel, zeg; naar voren omgebogen en ongewild zijn bestrooid met voegkruim, zijn ze er prachtig uitgekomen. Tussen de buien door waren ze soms prachtig. Je hoort het al, ook hier