Maar wie zijn dan “we” ? Nou wij, Arie en Renée, zijn beiden met pensioen, vroeg pensioen dan wel. Wij hebben het drukke veeleisende leven in Nederland ingeruild voor een rustig leven in de natuur. Met een hele grote tuin en een heel klein stukje bos erbij. Net echt. Dat we dus het huis ook warm maken met eigen hout, wat zelf gehakt en gezaagd is. Het is dus niet zo dat we hier alleen maar lezen en luieren. We zijn aan het klussen ook, een gîte aan het maken nu voor familie en vrienden en later ook voor anderen. Er is een best grote groente,- en bloementuin en we houden bijen en wat kippetjes. En natuurlijk Evert en Daisy respectievelijk hond en poes die mee zijn gekomen uit Nederland.
Arie
Arie is de maker hier, hij houdt vooral van hout. Hij heet dan ook: van Eijk. Hij werkt echter ook bijzonder veel met gipsplaten en gasbetonblokken gezien de gîte die we aan het maken zijn. Arie maakt ook muziek met zijn sax, hij is vader van 4 kinderen, opa van maar liefst 7 kleinkinderen en hij is ook nog een optimist. Zij interesse gaat uit naar de antroposofie waar hij graag over leest. Ook eet hij graag grote dikke stukken chocola.
Renée
Renée is de tuinvrouw, houdt vooral ook veel van bloemen. Ondanks dat ze: van der Spek heet, houdt ze niet van spek, sterker nog, ze eet helemaal geen vlees. Ze houdt wel erg van gebakjes. Ze is dol op alle dieren. Ze assisteert de maker met het klussen en ze heeft ondekt dat ze best goed is in het voegen van muren.
Evert
Hij is in december 2024 naar de hondenhemel gegaan maar nog steeds een beetje bij ons. Toen ik dit schreef was hij al een ouwetje maar nog altijd een charmeur. Als hij de kans kreeg joeg hij ook graag achter een eekhoorntje aan maar zijn gewrichten maakten dat hij meer wil dan hij eigenlijk nog kon. In ieder geval was hij een enorme snuffelaar en ook wel een blaffer. Als er iemand door ons piepkleine straatje liep of reed dan liet hij zijn toen al schorre blaf goed horen. Hij was dol op kaas maar ook op kippenpoep. Wij missen hem.
Daisy
Is ook een ouwetje. Hoe ouder ze wordt, hoe meer ze is gaan praten. Hele gesprekken kun je met haar voeren. Ze ligt graag dicht naast Renée maar op schoot, nee dat is het niet. Spinnen doet ze ook graag en af en toe vangt ze nog een veldmuisje. Vogeltjes, daar doet ze gelukkig niet meer aan. Ze is ook erg bedreven in het beoefenen van Zen.
Le Malcheptel, ons huis in Frankrijk 