Le Malcheptel, ons huis in Frankrijk

Het gras is bijna té groen, er zijn weer volop paardenbloemen. En ook brandnetels. Madeliefjes. Als ik een stukje het bos in loop zie ik witte sterachtige bloemetjes, rose bloemetjes met harige stelen, paarse lage gezellige bloempjes. Dikke vette gele dotterbloemen op de natte stukken. Er is weer kleur. En geluid. Van de vogeltjes, gefluit, getjilp. Gekras en geschreeuw van de groteren. Gegil van de groene specht. Een soort hol getoeter van de hop, ja ik heb net ontdekt dat die hier nu ook ergens huist. Bloeiende bomen. De zon is warm als ie schijnt. De regen ruikt lekker. De kippen leggen eitjes. Het is pas laat donker.

Ik geloof dat het lente is.

‘T is alweer bijna eind april, de frequentie van deze berichtjes wordt steeds lager. Dat komt omdat ik niet steeds in herhaling wil vallen, zo van………..nu is het winter en is het koud, kijk het heeft ook gesneeuwt (foto van tuin in de sneeuw), en nu lijkt de lente eraan te komen (foto van enkele bloesems en van paardenbloemen in de wei). En dat dan ieder seizoen weer. Er is dus niet altijd zoveel te vertellen als je als twee halve bejaarden tussen de 60 en de 70 jaar in Frankrijk woont. Wij hebben elkaar ook niet altijd meer zoveel te vertellen ha, ha, maar dat terzijde. Maarre, de krentenboom hierboven is nu op z’n mooist

En toch veranderen er nog steeds dingen hier, het wordt steeds mooier, bijvoorbeeld de nieuwe abri van het terras die Arie gemaakt heeft.

En ik heb de luiken geschilderd zoals je misschien ziet en de deuren van de gîte. En o ja we zijn ook nog 4 dagen naar de Corrèze geweest. Mélanie paste op Daisy en de kippen. Een dikke anderhalf uur zuidwaarts rijden vanaf hier maar dan ben je weer in een geheel ander gebied. Veel toeristischer dan hiero ook maar daarom ook gezellige dorpjes, en mooie.

Over de tuin nog even, dat hebben we over een andere boeg gegooid. Aangezien Arie niet zo héél veel meer hoeft te verbouwen wilde hij ook wel weer ‘ns iets in de tuin doen. Maar 2 chefs in de tuin, dat werd um niet. Ik wil alles door elkaar zetten, ik doe eigenlijk maar wat en Arie wil alles netter. Hij zaait ook in rechte lijnen wat mij niet lukt. Dus na 4 jaar chef tuin te zijn geweest is Arie nu chef tuin geworden en ben ik het hulpje. Ik ben nu bevorderd naar chef bloementuin. Ik vind dat we teveel gras hebben en wil meer bloemen in de tuin. Ik heb stukken gras weggehaald en ben begonnen met daar vaste planten neer te zetten. Deels gekocht en deels gekregen. Dus ‘ns even kiek’n wat dat wordt dit jaar. De kas staat in ieder geval vol met bakken met bloemenzaad, en ook een beetje groente ha, ha.