Le Malcheptel, ons huis in Frankrijk

Ja joh, die Sofie, dat is me er eentje. Geheel andere hond dan Evert. Ja, je gaat natuurlijk toch vergelijken. En het is natuurlijk een meisje, dat is ook anders. Ze piest in ieder geval anders, en minder vaak. Wat ze wel met hem gemeen heeft is jagen! Ja! Het is ’n mix Roemeense herder, een Mio, en die zouden niet jagen. Maar waarschijnlijk was haar vader of haar moeder een Duitse Staander ofzo, of een tekkel, want ze is niet zo groot als die bepaalde Mio’s. Maar goed, die bewaken dus de kudde. Dat zijn wij dus, die kudde. Dat doet ze goed. Als ze midden in de nacht een ieniemienie geluidje hoort dan blaft ze. En ’s ochtends vroeg om een uur of 6. Héél prettig, vooral als er tussen ons en Sofie alleen een dun niet geïsoleerd vloertje ligt waar je ook gemakkelijk tussen de kieren door naar beneden kunt kijken. Geen donkere blaf maar een scherp, kefachtige blaf. Geweldig prettig.

Niet!

Maar we houden van haar omdat ze naast een enkele minder prettige eigenschap, er vooral ook heel veel goede heeft. Ik hoop dat Arie dat ook van mij denkt ha, ha. Bijvoorbeeld kijkt ze verschrikkelijk grappig en stout.

Ze is heel erg zachtaardig naar ons, andere mensen en haar soortgenoten. Als ze iets niet wil, dan gaat ze liggen op haar rug. En ze probéert echt te luisteren. Omdat ze dat dus niet zo goed doet, zitten we op les met haar. Van Rachel, de hondenmeesteres, moeten we haar “stop-zit-af” leren. En “wachten”, en daarna “komen”, want dan zijn we een stukje van haar weggelopen. Omdat ze er gewoon vaak geen zin in heeft, dat “zit-af”, vindt ze “wachten” het fijnst want dan hoeft-ze-tenminste-niets-te-doen. Normale honden willen altijd heel graag komen na het “wachten”, Evert ook. Maar deze niet, ze komt vaak ongeïnteresseerd aangeslenterd, met een uitdrukking in haar ogen van: “Jezus, móet dat nou, ik zie je toch, ik ben de hele tijd bij je, moet ik dan écht weer 20 meter naar je toe komen”. Het is op zich best grappig. Ware het niet dat je compleet voor lul staat op cursus. Ook trouwens als je al 10x zit hebt gezegd en ze vervolgens op haar rug gaat liggen. Rachel zegt dat we héél enthousiast moeten roepen , zodat ze het ook héél leuk vindt om te komen. Nou dat doe ik dan maar als ik aan het wandelen ben. Als je dat wilt horen moet je even je geluid aanzetten bij het volgende filmpje maar het is geheel op eigen risico.

Maar ze is hier op dit filmpje wel redelijk enthousiast, dat dan weer wel. En wanneer ze ook heel enthousiast is, is als ze een wildspoor heeft gevonden. Dan peert ze hem meteen met een enorme snelheid voor langere tijd ook. Vandaar dat we nu lopen met een 10 meter lijn, die achter haar aansleept, dan kan ik daar gauw me voet op zetten als dat dreigt te gebeuren. Ik schreef eerst een 10 meter lijk, ha, ha, dat is misschien ook een idee, dat remt een beetje.

Hier probeert de hondenjuf Rachel, Sofie af te leiden met een soort van nepprooi aan een hengel maar gelukkig stond Rachel nu voor lul omdat Sofie op geen enkele manier geïnteresserd is in dat ding. Ze ligt immers lekker naast de baas en ze weet echt wel dat dat blauwe dingetje geen kat, haas of ree is.

Ze is een moderne hond, ze heeft een tuigje en een GPS tracker. Dat laatste geeft echt veel rust, dan zíe je tenminste waar ze uithangt. Vaak is ze bij buurman Nano, die heeft namelijk kattenbrokjes buiten staan voor zijn zwerfkatten. En die katten zelf vindt Sofie ook erg leuk om achteraan de rennen. En als ze aan het begin van de avond gegeten heeft dan slaapt ze daarna de hele avond. Niets geen contact meer mee te krijgen dan. Als ik haar dan voor het naar bed gaan nog even een plas wil laten doen, dan moet ik haar aan de riem doen terwijl ze in haar mand ligt en haar er daar zachtjes mee uit haar mand trekken. Gekkigheid, maar dat is Sofie. Jullie begrijpen het nu wel, naast Arie is Sofie het zonnetje in mijn leven.

Dit is het geloof ik wel wat betreft de Sofie, zijn jullie er nog bij?

Even een ander onderwerp. Ik ben een weekend naar een mandenmaak cursusje geweest. Een ochtend lang (terwijl het vroor) zochten we ons materiaal in de natuur en de rest van de anderhalve dag besteedden we aan het materiaal voorbereiden en uiteindelijk het mandje vlechten. Best wel een leukie toch? En nu denken de meesten aan wilgentenen natuurlijk maar dat zijn het dus niet. Het grootste gedeelte van de mand is namelijk gemaakt van……3x raden…..bramentakken! Ook het hengsel. Nou daar zijn er genoeg van te vinden, te kust en te keur. Van die dikke lange takken moet je hebben. Dan haal je daar op een hele handige manier, die ik nu geleerd heb, de doornen van af waarna je de tak afknipt. Die wordt dan in 4-ren gesneden waarna je 4 lange takken hebt waar je dan het merg nog uit moet schrapen. Is wel even een werkje. Daarna heb je een stevige sliert bramenschors waar je goed mee kunt vlechten. Er zit ook klimop in, maar dat breekt wat sneller.

En dan nu het toppunt: Arie en Renée doen aan volkdansen. Ja! Je hoort het goed! Bal trad, heet dat hier. Er was ‘ns een feestje in het restaurant-theater-camping-chambres d’hôtes leuke plekje hier in de buurt, diegenen die hier geweest zijn weten het wel. Daar was een feestje met een traditioneel muziekgezelschap met viool, accordeon, zang enzo. En daar werd op gedanst door de Fransen, allerlei lokale dansen. Heel fanatiek en heel gezellig. Vrouw met man, vrouw met vrouw, man met man, alles. En de Arie en ik dus ook. En wat is dat heerlijk om in de armen van je man door een ruimte geleid te worden, wel met een hoop gebots want het was druk. Maar wij deden maar wat qua dans. En nu zijn we het dus aan het leren zodat we bij een volgend feestje echt mee kunnen doen. Had ik maar een filmpje van ons……………helaas, dat is niet zo. Misschien toch maar goed ook.

En verder zijn we zoals altijd weer in dit seizoen aan het bomenzagen buiten, en snoeien en hakselen en in stukjes zagen en stapelen enzo. De lente mag wel komen, maar ik geloof dat het nu 2 weken gaat regenen.