Le Malcheptel, ons huis in Frankrijk

Ha, ha, ha, ik lees net de titel van mijn vorige blog: “de koudegolf is weer voorbij”. Nah, ik kan nu schrijven: “de hittegolf (de ergste die we ooit hebben meegemaakt in ons leven, 38 gr, zelfs de woestijn in Egypte voelde niet zo warm) is weer voorbij, en de volgende is vanaf morgen weer een feit!”

Maar ja, jullie hebben dit ook gehad, maar, minder lang. Wij wel 2 weken lekker puh. 2 weken binnen zitten met gordijnen (luiken zijn helaas weggehaald maar Arie maakt nieuwe straks) dicht, deuren en ramen dicht terwijl het licht buiten je de schellen van de ogen schijnt. Ik heb altijd veel moeite met binnen zijn als de zon schijnt, zelfs in de winter. Maar inderdaad bleef het binnen onder de 25 graden, echt! Beneden dan, boven was het 30, dit omdat ons dak niet goed is geisoleerd, maar met ventilatoren hebben we ons erdoorheen geslagen.

De planten vonden dit allemaal niet zo leuk natuurlijk en ook de Sofie niet. Die heb ik tegen allerlei internetale adviezen in toch geschoren, het was geen doen voor dat lieve diertje. Ook al liep ik al om 7.30 buiten voor een wandeling van een uur in de relatieve koelte. Ik heb geen foto van de geschoren Soof want ik had haar beloofd dat we haar niet zouden uitlachen en er geen grappen over zou maken. Ik heb wel een foto van een 3 weken geleden geschoren Soof die net een modderbad heeft genomen, ze dacht dat ze een varkentje was denk ik.

Maar de planten, bomen en struiken lijden. De krentenbomen zijn al in herfststand, ze laten hun blaadjes al vallen. De enorme beuk beneden zit al vol met beukennootjes????en de groentetuin doet het heel matig, ondanks al het watergeven van de Arie. Elke avond ruim 1,5 uur was hij daarmee bezig, met gietertjes uit de opvangbakken. Laatst was het water bijna op en toen kwam er een reddende nacht met heel veel regen, joepie, we mogen dus nog even door met die tuin. De aardappels zijn al geoogst want de planten vonden het niet meer leuk. Het zijn maar krielen geworden maar die zijn ook lekker. Vorige week was peulvruchtweek. We aten kapucijners, heerlijke frisse erwtjes en tuinbonen.

Mijn bloemetjes kregen natuurlijk ook water maar het is zoveel dat het niet te doen is. Ik probeer het te laten gaan want het word teveel en ook het kraanwater hier wordt schaars. Jammer want ik ben dol op, op al die kleuren door elkaar en het is vooral ook jammer voor de bijen en andere vliegbeesten.

En toch heb ik zoals jullie zien nog wel wat mooie individuele bloemen, dat wil zeggen, als je ze eruit ligt, vallen ze beter op tussen de andere verdroogde zooi. Het zijn vooral allerlei verschillende klaprozen, die hieronder is een Dahlia, ik vind em prachtig, het blad ook.

Het is me allemaal wat mensen, het weer……………………………

Maar nog even over de Soof, ik ga ook weleens met de auto een stukje rijden naar een meer waar je leuk omheen kunt wandelen. Soof hield niet zo van auto rijden maar nu heeft ze ontdekt dat ze in de Dacia heerlijk met haar koppie in de wind kan rijden.

Ik vind dat zo’n gezellig gezicht. Gisteren reed ik met Arie en Soof naar dat meer en deed ze dat natuurlijk weer. Arie vond het helemaal niet zo’n goed idee dat Soof dat doet, als er een insekt of een ander vliegend diertje tegen haar oog vliegt is ze dat oog kwijt. Ik woof het allemaal een beetje weg. Op de terugweg, toen we nog op een klein weggetje reden zag ze 2 konijnen de weg oversteken en wat gebeurt er: “ZE-SPRINGT-UIT- HET-RAAM!”, uit een rijdende auto!!!!! Teringtieten! Ik schrok me rot en Arie ook natuurlijk. Gelukkig reden we nog zachtjes. En ik heb me lesje geleerd.

En nu nog weer even over de planten, over de courgette bijvoorbeeld. Dat is een bijzondere plant eigenlijk. Hij groeit als een debiel. Droogte of geen droogte. Op élke grond, ook op de kutgrond van ons. Excusé le mot maar het is echt zo. Ze worden enorm. Na een warme dag liggen de planten als vaatdoeken over de grond, alsof hun laatste uur geslagen is, en, als de schaduw intreedt……………staan ze weer fier rechtop. De afgelopen weken heb ik geen courgettes meer gekocht want ik weet wat er aankomt: een enorme zondvloed aan courgettes, zoveel dat ik soms met angst en beven naar Arie kijk als hij de tuin uitkomt met weer een arm vol van die dingen. 4x per week courgettes eten. Soms gingen we eventjes naar een restaurantje in de buurt, en wat kreeg je dan als voorgerecht…………….courgettesoep, Godallemachtig. Als we uit eten gaan voortaan, vertel ik bij de reservering meteen dat ik een courgetteallergie heb en of dat een probleem is…

Maar gisteren kwam Arie met de 1e courgette van het seizoen aan. Een kleintje, want zo zijn ze het lekkerst én bovendien, als je er zoveel krijgt kún je ze ook zo klein plukken. En toch ben ik daar dankbaar voor, dat er iets in de groentetuinwoestijn is gegroeid want het lijkt er op dat er alleen nog boontjes komen, naast de tomaten natuurlijk. Alle kolen worden op het moment belaagd door de gaatjesbeesten, een enorme invasie. Die kutbeestjes houden van droogte en hitte, zij wel. Het zijn eigenlijk officieel aardvlooien, ze springen ook, vandaar, en ze maken……….ja, gaatjes in het blad.

Maar mensen, onze groentetuin en de bloementuin, da’s het ergste niet. Maar de echte natuur, de bossen, de bomen, de dieren……man, man, man, hoe móet dat?

Hier tot besluit nog 2 leuke filmpjes van vlinders in de Lavendel en de kolibrievlinder in de Monarda. Daar wordt ik dan weer blij van!